NVC bestaat dit jaar 85 jaar. Een vereniging in een dorp met een kleine 500 inwoners die vier seniorenelftallen op de been kan brengen. Waar zijn we als club mee bezig en waar willen we in de toekomst naartoe? Op deze vragen hadden we niet eens na hoeven denken als bepaalde mensen zich niet hard gemaakt hadden voor het bestaansrecht van NVC.

Dat we 85 jaar bestaan hebben we vooral te danken aan bepaalde mensen. Van één van deze bepaalde mensen hebben we op 12 augustus helaas afscheid moeten nemen.

17 april 2017, het was een beetje vreemd weer. Net te warm voor een jas, net te koud voor een trui. De derby tegen Den Dam stond op het programma. Frans was zoals elke wedstrijd weer aanwezig. Frank en Peter, zijn zoons, hadden hem opgehaald in Zeddam bij het Hof van Varwijk, waar hij zijn laatste jaren heeft gewoond. Met een dekentje op zijn schoot zat hij aandachtig het schouwspel van zijn NVC te bekijken.

Zijn NVC, want zonder Frans had NVC misschien niet eens bestaan. Een hele tijd terug was het namelijk Frans die op pad ging. Hij ging bij 24 boeren langs en regelde dat al die boeren een stuk grond afstonden om zijn NVC een plek te geven. En zo geschiedde. Een man die nooit te betrappen was op ook maar één negatief punt als het over NVC ging. Als er dan verloren was zei hij: ‘Kan gebeuren’.

Deze man heeft zoveel voor onze club betekend dat we het nu even niet willen hebben over onze elftallen of onze toekomst. We willen gewoon even stilstaan bij deze bijzondere persoon.

Het besef dat NVC één van zijn trouwste en meest toegewijde personen is verloren blijkt wel uit het feit dat bijna alle leden van NVC, zoals bijvoorbeeld ook het eerste elftal van NVC, voor de training met z’n allen naar de kerk in Netterden gingen om afscheid te nemen en de familie van Frans te condoleren.

Voor Frans was NVC groter dan Barcelona. De vlaggen van NVC waren zelfs aanwezig tijdens zijn uitvaart. Wat zullen we Frans missen. De altijd positieve en goed gemutste Frans Dellemann, waar menigeen een voorbeeld aan kan nemen, zal helaas niet meer langs de lijn zitten.

Voetbal gaat om winnen en verliezen. En verliezen ‘kan gebeuren’, maar wij beseffen maar al te goed dat er meer is dan winnen en verliezen. ‘Waar staan we voor en hoe zijn we hier gekomen?’ Dat is de basis van waar we nu staan.

We zijn een gezonde vereniging met leden die hun handjes willen uitsteken; die meer doen dan een ‘potje voetballen’. Zo heeft Frans het bedoeld en zo gaan wij verder. Trots op het verleden, volle kracht vooruit naar de toekomst.