Afgelopen jaar heb ik, als trainer van DZSV zijnde, mijn 2de jaar voltooid. In mijn eerste jaar gepromoveerd via de nacompetitie naar de 2de klasse zaterdag. En hierin moesten we het dus laten zien!!! Doelstelling hierbij was handhaving.

Bij de indeling betrapte ik mezelf op enige nervositeit. Zouden we wel worden ingedeeld in 2H?! Wat wil het feit: In 2H zou ‘mijn’ club DZC’68 ook worden ingedeeld. In de bespiegelingen vooraf werden we nog gescheiden, maar dat bleek achteraf geen lijden. We zijn elkaar, in competitieverband, gewoon twee keer tegengekomen.

De competitie matig begonnen, pak op de broek in de 1ste uitwedstrijd [7-2 verlies], maar na een periode van gelijke spelen en overwinningen, stonden we plotsklaps gedeeld 2de, achter de ongenaakbare koploper uit Doetinchem, onze eerstvolgende tegenstander.

Wat een spanning voor deze wedstrijd. Voor het eerst in 36 jaar tijd tegen, en niet met, DZC’68. En ook nog eens tegen mijn gymcollega en vriend, Stéven Verheijen. Man, man, man, wat stond er toch veel op het spel. We gaven ze knap tegenstand, maar uiteindelijk verlieten we het veld met een 1-0 nederlaag. Dat heb ik het half jaar erop geweten. Telkens kwam ik die ‘etterbakkies van DZC’ weer op school tegen. ‘Meneer van Londen, wat heeft u gemaakt tegen DZC’. Ach ja, en dan moet je er maar weer boven staan. Is me overigens goed gelukt.

Helaas konden we aan een goede start, na de winterstop geen passend vervolg geven. Telkens twee punten inleveren voor een gelijkspel botst in negatieve zin wel aan. Dan kun je beter één keer winnen en één verliezen in plaats van twee keer gelijkspelen.

Na deze reeks volgde toch “the ultimate paybacktime”. Quick’20 uit Oldenzaal had ons het jaar hiervoor het kampioenschap ontfutseld en draaide in dit jaar dramatisch. Maar 3 schamele punten, tot aan onze wedstrijd, behaald. Weliswaar wel eentje van ons, maar dat geheel ter zijde. In een moeizame wedstrijd trokken we aan het langste eind en lieten we hun degraderen.

De doelstelling voor aankomend seizoen zal niet anders zijn dan het afgelopen seizoen en mochten we het op kunnen brengen om telkens weer hetzelfde te brengen, zowel mentaal als fysiek, dan zit er wederom iets moois in het vat!